OVER MIJ
Welkom.
Mijn naam is Leroy, en ik ben de drijvende kracht achter de Logos Boekenkliniek. Het idee voor dit blog werd geboren uit mijn persoonlijke vrijwilligersproject; een behoefte om het verhaal achter de 'genezing' van het geschreven woord te delen. Ik begrijp dat men nieuwsgierig kan zijn naar de bedenker achter een concept, en hoewel ik de voorkeur geef aan een rol achter de schermen, stel ik de deur hier graag even op een kier.
Kwaliteit boven Kwantiteit Ik ben geen 'boekenverslinder' in de traditionele zin van het woord. Mijn huis is niet gevuld met kamerhoge wanden vol boeken om indruk te maken op visite; ik heb me altijd afgevraagd hoeveel van die meters papier daadwerkelijk gelezen worden. Mijn eigen collectie is bescheiden — ongeveer vijftig stuks — maar elk exemplaar is met zorg gekozen. Twintig daarvan vormen mijn dagelijkse studiemateriaal. Voor mij is een boek goud waard, of het nu een klassieker is van Aristoteles, Lucretius of Erasmus, of het visionaire, bijna vergeten werk van de socioloog Pitirim Sorokin.
Ik heb ooit een vriend gehad, een ware boekenverslinder die meerdere boeken per dag las. Ik bewonderde zijn vaardigheid en de wijsheid die hij aan de koffietafel deelde. Hij leerde me dat tussen oude bladzijden schatten verborgen liggen die wachten om herontdekt te worden.
De Schrijver en de Onderzoeker
Naast mijn bewondering voor denkers als Frans de Waal, Mattias Desmet of Michiel van Straten, ligt mijn hart bij het scheppen van eigen verhalen. Ik schrijf momenteel aan mijn eigen romans, een proces dat veel tijd, research en diepgaand onderzoek vergt. Dat is ook de reden waarom ik voor de Boekenkliniek een theatrale setting heb gekozen: de Boekendokter is een fictief personage , die ik Dennis Dion Luve heb genoemd. Dennis Dion is een gelegenheid, die mij de ruimte geeft om te opereren vanuit de luwte, terwijl de inhoud centraal blijft staan.
Een Brede Blik
Mijn belangstelling stopt niet bij de rand van de pagina. Om op te laden en nieuwe ervaringen op te doen, trek ik de natuur in. Ik heb een diepe voorliefde voor de ongerepte kracht van wilde oerbossen en de verstilling van nationale parken. Het is in die sfeer — waar de natuur haar eigen wetten volgt — dat ik de inspiratie vind die ik hier met jullie deel.
Op dit blog sta ikzelf niet centraal, maar datgene wat ik met de wereld wil delen. Ik werk bij voorkeur achter de schermen van deze kliniek, maar schroom niet om een vraag te stellen als je meer wilt weten.
Met literaire groet,
Leroy
Initiatiefnemer van Logos Boekenkliniek
Pitirim Sorokim
Dit is mijn laatste aanwinst, die ik vond tijdens het snuffelen tussen de tweehandse boeken. Het is facinerend om te ervaren dat de lucide visie van een schrijver nog jaren op zich kan laten wachten, voordat zijn inzicht bewaarheid wordt. Het is een boek uit 1950, maar de inhoud begint zich in onze contemporaine tijdgeest al te manifesteren.
Ik bewonder het optimisme van deze auteur: Pitirim Sorokin.
Afbeelding: Peggie en Lachmann - Pixaby
DE GEBOORTE VAN HONGER
Het Leonardo-Dossier
Soms kruist een patiënt je pad op het meest onwaarschijnlijke moment. Dit boek — een biografie over het leven en werk van Leonardo da Vinci — vond ik jaren geleden op een rommelmarkt. Het lag op de grond, tussen het stof en de haastige voeten van voorbijgangers die er net niet op trapten. Het werd behandeld alsof het waardeloos was, een vergeten object in de marge van de dag.
Hoewel ik de naam Da Vinci natuurlijk kende, had ik me er nooit in verdiept. Maar dit specifieke exemplaar trok me aan met een onverklaarbare kracht. Ter plekke bladerde ik erdoorheen en raakte op slag gefascineerd. Ik kocht het niet om simpelweg te 'lezen', maar om het te bestuderen.
Vanaf dat moment was ik in de ban. Ik verdiepte me in de man die naar verluidt zo sterk was dat hij ijzeren staven kon ombuigen, maar wiens geest tegelijkertijd de meest delicate mysteries van de kunst en wetenschap ontrafelde. Mijn obsessie ging zo ver dat ik zelfs een verfilming van zijn leven grijsdraaide en een spreekbeurt over hem hield tijdens een cursus retorica aan de Rotterdamse Volksuniversiteit.
Dit boekje was de katalysator. In die tijd probeerde ik een opleiding kunstgeschiedenis, maar die vond ik al snel te saai en eenzijdig; de academische droogheid kon niet tippen aan de rauwe vonk die dit boek in mij had aangewakkert. Waarom ik dit exemplaar vandaag aan jullie toon? Omdat dit het allereerste boek in mijn leven was dat mijn algemene intellectuele belangstelling definitief wakker schudde.
Het ontketende een onverzadigbare honger naar kennis die tot op de dag van vandaag niet is gestild. Ik ben er uiterst zuinig op; niet alleen vanwege de inhoud, maar vanwege de kostbare herinnering aan die dag op de markt. Het herinnert me eraan dat de grootste schatten soms letterlijk voor het oprapen liggen, wachtend op iemand die hun waarde herkent.
De Boekendokter
Patiënt #000:
Hier onder een van mijn favoriete conclusies van Da Vinci
EEN MUUR VOL BOEKEN?
MIJN BOEKENSCHATKAST
Mijn Schatkamer: Kwaliteit boven Kwantiteit
Ze zeggen weleens dat een huis zonder boeken is als een lichaam zonder ziel. Maar laten we eerlijk zijn: een kast vol boeken die alleen maar stof vangen? Dat is voor mij gewoon decoratie. Ik kies liever voor boeken waar ik écht wat aan heb.
Naast de bescheiden verzameling in mijn kast, duik ik voor mijn studie en persoonlijke ontwikkeling vooral in mijn digitale bibliotheek. Hier vind je mijn 'mentale sportschool'. Ik ben gefascineerd door de menselijke psyche en lees graag werk dat me dwingt om na te denken over het leven. Denk aan de levenslessen van Viktor Frankl, de scherpe blik van Nietzsche, of de groeitheorieën van Dabrowski. Voor mij zijn dit geen stoffige namen, maar tools die me helpen om mezelf beter te begrijpen.
Ik geloof niet in het bezitten van duizenden boeken om indruk te maken op visite. Ik geloof in de kracht van de weinige boeken die je écht begrijpt, die je uitdagen en die je wereldbeeld hebben gevormd. Wat je hier ziet is klein in omvang, maar de inhoud is voor mij goud waard. Het is mijn persoonlijke intellectuele apotheek.
Leyroy
Curator van een selectieve collectie
Wat ben ik momenteel aan het doen?
Naast mijn experimenten met het project Logosboekendokter, zit ik momenteel midden in een onderzoek naar de diepere oorzaken van menselijke ontevredenheid. Mijn centrale vraagstelling klinkt misschien wat scherp, maar is voor mij de kern van de zaak: waarom is de mens eigenlijk nooit écht tevreden?
Het is geen gezellige vraag, maar wel een noodzakelijke om de wereld beter te begrijpen. Zonder de moraalridder te willen uithangen, heb ik in deze fase van mijn onderzoek een voorlopige conclusie getrokken: een groot deel van de ellende in de wereld lijkt voort te komen uit deze chronische ontevredenheid.
Wat ik tot nu toe heb ontdekt, is dat dit gedrag al zichtbaar is bij kinderen. Dat is een cruciaal puzzelstukje, zeker als je bedenkt hoe sterk onze vroege jeugdervaringen ons latere gedrag bepalen. Het lijkt er bijna op alsof ontevredenheid in onze biologie gebakken zit. Zelfs in een perfecte maatschappij waar alles eerlijk verdeeld zou zijn, vermoed ik dat we nog steeds een reden zouden vinden om ergens ontevreden over te zijn. Ik graaf verder om te zien of dat klopt.
OVER MIJN MOTIVATIE
De afgelopen tijd merk ik dat mijn manier van denken behoorlijk is veranderd. In mijn onderzoek naar psychologie en sociologie was ik lange tijd op zoek naar één duidelijk antwoord op grote menselijke vragen — zoals waar onze onrust vandaan komt. Maar eerlijk gezegd geloof ik daar inmiddels niet meer zo in. Het idee dat er één sluitende verklaring of ‘oplossing’ bestaat, voelt voor mij steeds minder realistisch. Daarom heb ik dat streven losgelaten.
De staat van zijn
Wat me nu meer bezighoudt, is het begrijpen van ontevredenheid als iets wat gewoon bij ons hoort. Niet als een probleem dat opgelost moet worden, maar als een soort constante onderlaag in ons leven. Het lijkt bijna onvermijdelijk: zodra een behoefte vervuld is, dient de volgende zich alweer aan. Alsof we in een eindeloze cyclus zitten.
Persoonlijke reflectie: uitbeleven en nieuwsgierigheid
Deze verandering komt niet alleen uit theorie, maar vooral uit wat ik bij mezelf zie. Ik kan echt intens genieten van iets — een reis, een ervaring, een mooie herinnering — en daar nog lang op teren. Maar op een gegeven moment voel ik dat het ‘uitgeleefd’ raakt. En dan komt er vanzelf iets nieuws op.
Bij mij ontstaat dat nieuwe verlangen vaak uit nieuwsgierigheid. Het is alsof er steeds een soort innerlijke dialoog speelt: tussen tevreden zijn met wat er is, en tegelijk het gevoel dat er nog meer te ontdekken valt. Juist die spanning fascineert me, en maakt me nieuwsgierig naar hoe dit bij anderen werkt.
Uitnodiging
Voor mij is de geleefde ervaring uiteindelijk veel waardevoller dan welke theorie dan ook. Daarom ben ik benieuwd naar jouw verhaal.
Herken jij deze cyclus van verlangen en ontevredenheid? Voelt het voor jou ook als iets dat gewoon bij het leven hoort? En waar denk jij dat dat vandaan komt?
Als je wilt, nodig ik je uit om jouw ervaring te delen. Ik ben oprecht benieuwd hoe jij dit beleeft — jouw perspectief kan helpen om dit menselijke proces beter te begrijpen.
Reactie plaatsen
Reacties